Krüger National Park

Eén van de dingen die je sowieso moet zien als je naar Zuid-Afrika gaat, is Krüger National Park. Dit is het grootste wildpark van Zuid-Afrika – met een oppervlakte gelijk aan die van Israël – en staat daardoor dan ook niet in verhouding tot de andere parken. Na wat snel rekenwerk hadden we bedacht dat afgelopen week de enige mogelijkheid was om te gaan (aankomend weekend is Pasen = druk en de week daarop gaan we naar Botswana voor de verlenging van ons visum). Vrijdagochtend vertrokken we dan ook met z’n vieren (Bindikt, Michiel, Stefanie en ikzelf) richting het oosten van Afrika, op ontdekkingstocht!

We hadden besloten niet de kortste route te nemen. Onderweg naar Krüger ligt namelijk de panoramaroute, met mooie uitzichten en leuke attracties. Zodoende reden we op de N12 richting Witbank, toen we voor de eerste keer de auto uit moesten: Bindikt en ik zouden namelijk contact hebben met de voorlichtingsdagen in Enschede en wat beelden doorsturen. Jammer genoeg was het een regenachtige dag, maar op een gegeven moment toch een leuk meertje gevonden om voor te gaan staan. Het was pas toen we allerlei mannen alleen in auto’s zaten zitten en naar ons zagen zwaaien dat we beseften waar we aangeland waren… Maar ach, de beelden gingen naar Nederland en het voorlichtingsteam heeft achteraf ook weer even kunnen lachen.

Wanneer we ter hoogte van Belfast (ja, je komt hier allerlei leuke plaatsnamen tegen: Belfast, Libanon, Alkmaar, Schagen, etc.) rijden, zegt Michiel opeens dat het lampje van de olie knippert. Ja hoor, weer eens een probleem(pje) met de auto: er zit een lek in het systeem. Bij de Shell volgooien met olie, maar het loopt er net zo snel weer uit. Daar zit je dan op zaterdagmiddag om vier uur. Geen paniek! Er zijn altijd wel mannetjes die zoiets kunnen maken. Via een Shell-medewerker bij het pompstation binnen no-time een garage geregeld, die na anderhalf uur werk het euvel (een defect o-ringetje) heeft gerepareerd. Om zeven uur komen we aan in Ladysburg, in een ontzettend mooie lodge (met ook een ontzettend mooie prijs).

De volgende dag vervolgen we onze mooie tocht, langs de Pinnacle, God’s Window (“too bad he closed his curtains,” aldus een beveiligingsmedewerker over de mist) en enkele watervallen die ook door de mist slecht te zien zijn. Al met al besluiten we om de route wat in te korten en naar Krüger te rijden. Onderweg komen we er echter achter dat alle lodges in Krüger volgeboekt zitten. Een wijziging in de plannen: braaien en overnachten buiten Krüger en dan de volgende ochtend snel het park in. Zo gezegd, zo gedaan: zondagochtend rijden we bewolkt (Gelukkig! Dan zijn de dieren actief!) Krügerpark in om een topdag te beleven. Van de Big Five zien we de olifant, de waterbuffel en de leeuw. Verder een cheetah, veel rooirokbokkies en ander ‘klein’ wild; gewoon even de foto’s kijken! De problemen met de ruitenwissers die we ’s ochtends hebben (doorgebrande zekering) zijn redelijk snel opgelost (zodra je niet de overzichtstekening een kwartslag draait…) en kunnen de pret van de dag niet drukken. Al met al kunnen we na een vermoeiend en zeer geslaagd weekend maandag weer terug rijden naar Potch.